Palo-Jabón
PALO-JABÓN (Quillaja saponaria Mol.)
Otros nombres:
Familia: Rosáceas.
Partes de la planta de uso médico: La corteza pelada.
Sustancias activas: Saponina (hasta un 10%), ácido oxálico (hasta un 10%), ácido quiláyico, sales del ácido tartésico, principios amargos y almidón.
Propiedades: Existen diferentes campos de acción en esta planta; unos aceptados por la medicina tradicional y otros solo por la popular. Estos son algunos de los beneficios que podemos encontrar con el uso de esta planta:
Homeopatía: No se conoce.
Indicaciones Académicas: Para fines medicinales se utiliza para:
Como remedio casero: Se utiliza en los mismos casos que en la medicina académica, pero además para:
- Combatir hongos y moho.
Contraindicaciones y Efectos secundarios: Esta planta no debe utilizarse sino es bajo prescripción médica ya que puede ocasionar irritaciones, vómitos y lesiones en riñones.
Referencias y Bibliografía:
-
Enciclopedia Everest de las plantas medicinales.
-
Donoso, C. (2005). Árboles nativos de Chile. Guía de reconocimiento. 4ª ed. Marisa Cuneo Ediciones, Valdivia, Chile. 136p.
-
Hoffmann, Adriana (1998). Flora Silvestre de Chile, Zona Central. 4ª ed. Fundación Claudio Gay, Santiago. 254p.
-
Kohler’s Medizinal-Pflanzen in naturgetreuen Abbildungen mit kurz erläuterndem Texte: Atlas zur Pharmacopoea germanica, austriaca, belgica, danica, helvetica, hungarica, rossica, suecica, Neerlandica, British pharmacopoeia, zum Codex medicamentarius, sowie zur Pharmacopoeia of the United States of America ed. G. Pabst.